Сәгыйть Мияссәр улы Әхмәтҗанов

ach.jpg

   Сәгыйть Әхмәтҗанов - 1960 елның 9 декабрендә Баулы районы Татар Кандызы авылында эшче гаиләсендә туа. Мәктәп елларында шигырьләре “Яшь ленинчы” газетасында, “Ялкын” журналында басыла. Мәктәпне тәмамлаганнан соң, ике ел Казан дәүләт университетының филология факультетында укый һәм 1984 елны Казан дәүләт мәдәният институтының театраль-режиссура бүлеген тәмамлый. Студент елларында аның хикәя һәм мәсәлләре “Идел” журналында дөнья күрә. Сәгыйть Әхмәтҗанов гомеренең байтак өлешен журналистикага багышлый – гади корреспонденттан алып, район газетасының баш мөхәррире вазифаларына кадәр үсә, Татарстан журналистлар союзы әгъзасы булып тора. Төп профессиясе – театр режиссурасы булганлыктан, бүгенге көндә Баулы татар халык театрын җитәкли, халык бик яратып карый торган спектакльләр куя. Аның куелышында “Шулай булды шул” спектакле 2023 елда “Идел-йорт” региональ конкурсының иң олы бүләге – “Гранпри”га лаек булды. Сәгыйть Әхмәтҗанов бүген дә иҗатын дәвам итә – пьессалар язу белән шөгылләнә.

 

 ven01

 

Баулым

Баулым таулы-таулы, 

Тауларында шаулый 

Җил-давылдан саклап, әй, урман! 

Шунда бабам туган, 

Буразналар ерган, 

Мең хәсрәтен чәчеп моң урган. 

Хисләр ташкынына 

Салып башкаеңны 

Баулы тавын йөгереп менсәнә! 

Йөрәккәең ярсыр, 

Җирең үзенә тартыр 

Күпме генә биек менсәң дә. 

Сагышларым алып, 

Җырларыма салып, 

Ерак-еракларга юл алсам, 

Офыкларда томан, 

Адашырмын сыман, 

Тавыш бирче, Баулым, югалсам... 

 

Безнең авыл 

Безнең авыл миллион авыллар күк - 

Таулар кочагында,

 Таллар арасында,

 Борма-борма булып сузылып яткан 

Елга буйлап бераз барасың да, 

Юл буенда, авыл капкасында

“Кандыз” дигән язу табасың да,

Шикләнмичә барып керәсең.

Керү белән "мине" күрәсең. 

 

Авылым нәкъ миңа охшаган ул, 

Минем йөзем анда, минем рухым,

Минем шатлык, минем хәсрәт анда, 

Авылыма шулай ялганышым. 

 

Миндәй генә матур безнең авыл, 

Миндәй генә горур, сөйкемле ул,

Миндәй генә усал усалларга,

Һәм гадел дә - минем шикелле ул.

 

Күрәсеңме, колачларын җәеп, 

Авылымның изге бер карт талы,

Киткәннәргә фатихасын биреп, 

Килгәннәргә сәлам биреп кала. 

 

Шул талдан мин нечкә чыбык җыеп, 

Каз читәне үрдем бала чакта.

Хәтерли ул мине, минем төсем,  

Минем исем калды шушы талда. 

Күрәсеңме, юлдан ерак түгел,  

Бер сай чокыр тулы кызыл балчык.

Өй сыладык шуны казып ачып. 

Анда минем эзләр калган качып. 

 

Их, андагы елга буендагы 

Күпме ташны белә минем табан!

Һәр таш таный, аңлый, санлый, минем

Табан канын саклый алар һаман.

 

Безнең авыл иң матуры, димим,  

Гади авыл матурлыгы анда. 

Маңгай тирен түгеп эшләүчеләр

Бизи аны авыр бу заманда. 

 

Зурламагыз безне, сорамыйбыз, 

Хурламагыз бары нахакка сез.

Безнең авыл миллион авыллар күк

Эшләп ашый, илне ашатабыз. 

 

Күрим, дисәң ачык йөзебезне, 

Керим, дисәң керсез күңлебезгә, 

Белим, дисәң кыйммәт серебезне 

Килегез бер кунак булып безгә. 

 

Кунак, дисәң, авыл үлеп торыр ,

Кем килгәнне сизеп-белеп торыр,

Булганының соң тамчысын биреп, 

Колач җәеп һаман көлеп торыр. 

 

Шуңа шулай матур безнең авыл,

Шуңа шулай горур, сөйкемле ул, 

Шуңа шулай усал усалларга, 

Һәм гадел дә халкым шикелле ул.

 

 

 

Конкурс очерков о ветеранах – нефтяниках

Садыкова Фикия Мазитовна - активный член клуба «ИлҺам» при Центральной библиотеке, приняла участие в конкурсе и награждена дипломом участника в номинации «Самодеятельные авторы. Очерк на татарском  языке».

Подробнее...

Назипова Макмуна

 

Нәҗипова Мәкмүнә Шакирҗан кызы Башкортстанның Чакмагыш районы Яңа Дөмәй авлында туа. Сугыштан соң, 1945 елда Казан  педагогика училещесына кереп,уңышлы тәмамлый. 1948 елдан 1952 елга кадәр Шубан,  Көшкәтбаш мәктәпләрендә эшли. 1952 елдан Баулыда укытучы –тәрбияче булып эшли һәм Алабуга пединститутын тәмамлый. Кечкенәдән шигырьләр яза башлый. 

2003елда “Тормыш сукмагыннан”

2007 елда “Яшәү яме” исемле китаплары басылып чыкты.

 

Халкым минем

Халкым минем пәһлүәндәй. 

Чыныгып ускән халык.

Иле өчен җан аямый.

Ут аша үткән халык.

Дулап аккан елгаларны 

Кирегә борган халык. 

Сугышны күкрәге белән 

Томалап куйган халык.

Гайрәтле бөркет канатлы. 

Мәңге җиңелмәс халкым, 

Матур телле. изге җанлы 

Мәңге үлемсез халкым.

 

 

 

Безбородов Виталий Федорович

besborodov41

Виталий  Федорович, родился 27 августа 1949 года в селе Трифоновка Северного района Оренбургской области в семье учителей, участников Великой Отечественной войны. В 1967 году окончил среднюю школу №1 г.Октябрьского Бавшкирской АССР. С 1968 по 1979 год проходил службу в рядах Советской Армии, затем рабботал слесарем-сборщиком на заводе низковольной аппаратуры.

С 1974 года по 1982 год работал в Туймазинском ордена Трудового Красного Знамени управлении буровых работ производственного объединения “Башнефть”. Прошел трудовой путь от слесаря до начальника прокатно-ремонтного цеха бурового оборудования, труб и турбобуров. Без отрыва от производства окончил нефтяной техникум г.Октябрьского и юридический факультет Восточного института экономики, гуманитарных наук управленияи и права г. Уфы.

В 1982 году был приглашен на работу во вновь созданное Бавлинское управление буровых работ производственного объединения “Татнефть” на должность зам.начальника базы производственного обслуживания.

В 1986 году был назначен заместителем главного инженера УБР по охране труда и технике безопасности. В этой должности проработал до 1994 года, совмещая работу в Татарии и Западной Сибири.

После ликвидации Бавлинского УБР продолжил работать ведущим инженером по промышленной безопасности и охране труда Бавлинского цеха  бурения “Татбурнефть” до выхода на заслуженный отдых.  

Ранние попытки сочинения стихов наблюдались в школьные годы, в дни армейской службы. К сожалению они не сохранились

(Из автобиографиии )

 

   

ДЕНЬ ПОБЕДЫ

Дорогие мои старики- ветераны

Самой яростной, страшной, безумной войны,

Вам не всем довелось залечить свои раны

И носить боевые награды страны

 

С каждым годом все дальше и дальше уходит 

Канонада проклятой, жестокой войны, 

И как символ священной Победы приходит 

В каждый дом этот радостный праздник весны.

 

В этот день ветераны смеются и плачут,

И застольные песни негромко поют,

Вспомнят павших друзей, боевую удачу,

И сто грамм «фронтовых» непременно нальют.

 

Всем Вам низкий поклон, благодарность людская 

За победу в кровавом, смертельном бою, 

И за то, что в сражениях, страха не зная, 

Отстояли Россию - Отчизну свою!

 

МАРШ БУРОВИКОВ

На буровых всегда кипит работа.

На буровых, как на передовой.

И скважины мы бурим для народа,

Чтоб крепче стал наш Татарстан родной.

 

Ведь мы нефтяники, и нам нельзя иначе, 

Наш выбор сделан твердо, навсегда,

Так пожелайте нам, друзья, удачи, 

И мы не подведем вас никогда.

 

Кто хоть однажды умывался нефтью,

Способен тот поверить и понять,

Какое счастье жить в минуты эти, 

Какое счастье недра покорять.

 

Нам часто снятся вышки буровые,

Нам снится нефть, укрытая тайгой.

Недаром же родились мы такими,

И жизни нам не надобно иной.

 

Бавлинской нефти празднуем полвека,

Бавлинской нефти славу мы поем,

И нет счастливей в жизни человека, 

Прославившего Родину трудом.

 

 

Боль Афгана

Афгана боль еще не откричала,

Особенно когда наедине

Я вспоминаю сопки Кандагара,

Нет, не ушла война, она во мне.

 

К вершинам гор, бои там скоротечны,

Себя нередко возвращаю я,

Тех, кто остался навсегда, навечно – 

Друзей погибших вспоминаю я.

 

Так где же я? Быть может, там остался?

Быть может снова с вами я в строю,

И, как и прежде, снова я пытался

Понять Отчизну – Родину свою.

 

За что в горах мы лучших потеряли,

За что свинец глотали на бегу, 

За что мы многим многое прощали,

Прости, Россия, понять я не могу.

 

Афгана боль еще не откричала,

Она во мне, как крик души моей…

На постаменте стынет кровь гвоздики алой, 

Помянем, люди, павших сыновей!1

 

 

 

 

 

 

 

Калмыкова Надежда

kalmi2k01      Родилась 6 августа 1944 г. В деревне Иваново Бавлинского района. Детство ее прошло  в Белоруссии и на Украине, где служил отец – кадровый  офицер. Затем семья вернулась в родные места, в Бавлинский район. Окончила Октябрьское профтехучилище №3. Объездила полстраны. Жила в Свердловске, Краснодаре, Узбекистане. Работала обувным закройщиком, откатчицей труб, крановщицей. В 1985 году вернулась на родину. С 1986 года работала в цехе ПВС НГДУ «Бавлынефть» оператором - кочегаром.

 

ven01

Бавлы, ты сердцу милый уголок: Очерки, рассказы, стихи, песни, ветеранов НГДУ «Бавлынефть»/ Сост. Ф. Садыкова.-Москва:РадиоСофт,2001.-С.169-173.

 

 Городок мой – Бавлы,

Ты мне дорог как мать.

Где бы я ни была,

К тебе возвращаюсь опять.

 

Каждый раз для меня

Ты цветы распускал.

И листвою шумел,

И огни зажигал.

 

Много видела я

Городов на Руси!

Только мысли мои

Все летели в Бавлы!

 

Много лет здесь прожили

Отец мой и мать.

К ним  приехала я,

Чтобы им помогать.

 

А теперь я тружусь,

Чтобы ты процветал.

Городок мой – Бавлы,

 

Мой последний причал.

 

©2013 МБУ "Централизованная библиотечная система" Бавлинского муниципального района Республики Татарстан